Po wielu podejściach i próbach, wczoraj w końcu udało mi się wypożyczyć i obejrzeć film Julie & Julia. Stwierdziłem, że taki miłośnik dobrego jedzenie, za jakiego się uważam, nie może sobie podarować takiego filmu. Tym bardziej, że film nawiązuje nie tylko do mojego ulubionego jedzenia, ale również do prowadzenia bloga.

Film powstał w oparciu o dwie książki – dwie prawdziwe historie i opowiada o życiu dwóch pozornie nie związanych ze sobą kobiet. Gwiazdy amerykańskiej kuchni i znanej prezenterki telewizyjnej oraz autorki książki Mastering the Art of French Cooking Julii Child (w tej roli Meryl Streep) oraz urzędniczki pracującej w małym boksie Julie Powell (Amy Adams). Julie postanawia zmienić coś w swoim życiu, postanawia podjąć wyzwanie – 365 dni, 524 przepisy i ona jedna w małej kuchni.

Swoje wyczyny z książką kucharską Julii Child opisuje na swoim blogu. Początkowo podłamana brakiem odpowiedzi na jej wpisy, wkrótce  dowiaduje się, że jej internetowy pamiętnik jest jednym z najchętniej czytanych w serwisie. I tu rodzi się moje pytanie – o czym pisać, żeby zdobyć taką popularność?

Blogów jest wiele, pokusiłbym się nawet o stwierdzenie, że niezliczona ilość. Większość mała i nie znana, jak mój – ale są też te, które mają swoich fanów oraz wiernych odbiorców. Sam mam kilka takich, które wiernie śledzę. Choćby Tomasz Topa, który stał się na tyle popularny i znany, że testuj między innymi nowe netbooki i opisuje to na swoim Topowym Blogu. Albo Tomasz Kojder, który na stworzył Superpospolitą – internetowy dziennik wyśmiewający to jak żyjemy i jak się zachowujemy (szczególnie polecam: Wyprzedaż w Olsztynie wywołuje masowe powroty do kraju oraz Ruszyła Kampania Na Rzecz Heterofobii).

I tu się rodzi pytanie – skąd brać pomysły na takie serwisy? Chyba nie jestem dość kreatywny, żeby wynaleźć coś tak fajnego i brakuje mi wytrwałości, żeby to konsekwentnie ciągnąć. Śladami Julie Powell nie mogę iść, bo w przeciwieństwie do niej nie umiem gotować, a moja kuchnia by tego pewnie nie przetrwała

Tak – dobrze przeczytaliście To właśnie system zarządzania stajnią był projektem zaliczeniowym wymyślonym przez pana doktora. Całą grupę podzielił na szczęść zespołów, z których każdy miał opracować system zarządzania konkretną dziedziną funkcjonowania stajni. Czy nie brzmi to kuriozalnie?

Niestety nie mieliśmy wiele do gadania, za to dużo do roboty… Moja grupa miała do opracowania system rezerwacji miejsca na padokach (dla niewtajemniczonych dodam, że są to po porostu wybiegi dla koni), karuzeli oraz zarządzanie żywieniem…

Zobacz cały wpis

Wczoraj wieczorem miałem okazję obejrzeć najnowszy film Tima Burtona – Alicja w krainie czarów
Zapewne wynikało to z mojego nie wyspania – szybko padam, to chyba przez przedłużającą się zimę – ale jak dla mnie to wszystko działo się za szybko Fajna sceneria, śmieszne postacie, ale wszystko działo się tak szybko, że nie byłem w stanie oglądać całości i jednocześnie czytać napisów… Ale to na pewno przez moje zamulenie
Sam film jest świetnie zrobiony – naprawdę fajne animacje i niezwykła kraina czarów. W filie jest dużo efektów 3D, ale jakby to powiedzieć… Reklama ArtMedia, która leciała przed filmem (również w 3D) była jakoś bardziej wypukła – wszystko latało bliżej widowni niż w filmie Ale to jak na mnie przystało czepiam się szczegółów zamiast zachwycać się całokształtem – ale ja już tak mam
No to co – czas się pozachwycać
Zobacz cały wpis