Witam wszystkich serdecznie. Trochę nie pisałem ale jakoś czasu, albo humoru nie było.
Ale jako, że mam teraz zarówno czas jak i temat do notki więc postaram się sklecić coś sensownego
W zeszłym tygodniu – równo 22.03.2007 (czwartek) pojechałem wieczorową porą do Sopotu. Miałem umówione spotkanie, które zresztą doszło do skutku z niezwykłym (jak dla mnie) zakończeniem. Nigdy wcześniej nie byłem tak szczęśliwy, a zarazem tak roztrzęsiony. Brzmi to jak jakaś opowieść w stylu „zakochałem się od pierwszego wejrzenia”. Tej nocy powróciłem do domu własnym samochodem. Tej nocy zakupiłem pierwsze w moim życiu autko – Skodę Felicję. Pamiętam, że nie mogłem spać z nerwów.
Początki były trudne. Brak wspomagania bardzo dawał mi się we znaki, skrzynia biegów chodziła inaczej i te wszystkie przełączniki. Po pierwszej jeździe byłem przerażony. Następnego dnia jednak zmusiłem się aby pojechać na stację benzynową (kolejne nowe przeżycie), zatankować i pojechać na zajęcia angielskiego. Tego dnia stwierdziłem, że moje obawy były przesadzone. Moja ‘Fela’ sprawowała się wspaniale.
Z każdą następną jazdą jest coraz lepiej. Cały czas się do niej przyzwyczajam.
Dziś byłem w Urzędzie Miasta aby przerejestrować moje maleństwo na mnie. Dostałem nowe tablice (z fajnym, prostym numerem), naklejkę na szybę (usunięcie starej nie było łatwe) oraz tymczasowy dowód rejestracyjny. Z wyglądu samochód się praktycznie nie zmienił, ale teraz mam to poczucie, że naprawdę należy do mnie i muszę przyznać, że jest to coś wspaniałego.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie i obiecuję, że w niedługim czasie w części fotograficznej umieszczę kilka moich fotek razem z Felą